Sem Hafnfirðingur gefst mér kostur á að kjósa um álverið fljótlega. Ég hafði hugsað mér að jafnvel kjósa með því en þegar ég rek augun í undirförul PR vinnubrögð félagsins langar mig að kjósa gegn álversstækkun. Um daginn var dagskrárrof í sjónvarpinu, fréttainnskot þar sem fram kom að Alcan hafi ákveðið að grafa niður rafmagnslínur til að draga úr sjónmengun, sem það jú vissulega gerir. Svo sé ég svona frétt á mbl.is sem er eiginlega kornið sem fyllir mælinn. Hvað ætli svona auglýsingar í formi frétta kosti hjá fjölmiðlum?? Mér finnst persónulega óheiðarlegt að reyna að bjóða almenningi mútur með einhverjum svona uppátækjum, rétt fyrir kosningar að lofa gulli og grænum skógum og gefa út falskar tilkynningar til þess eins að láta félagið líta umhverfisvænna út.
Hefði ekki t.d. verið nær fyrir þá að gera sjónvarpsauglýsingu þar sem álframleiðslan er réttlætt á þann hátt að álumbúðir eru umhverfisvænustu umbúðirnar í okkar samfélagi, þar sem 80% af þeim eru endurnýttar og held ég 60% af álframleiðslunni fari eimmitt í þessar umbúðir. Frekar tóku þeir þá ákvörðun að koma með fréttatilkynningar sem fjölmiðlarnir svo keppast um að auglýsa fyrir þá með forsíðubirtingum og rofi á sjónvarpsdagsskrá. Það er varla að sjá á þessum vinnubrögðum að fjölmiðlar séu óháðir aðilar sem landsmenn geta treyst, heldur þvert á móti.
Sko… annað af eftirfarandi veldur því að ég á ekki orð yfir þessum drasl þætti
1. Dómararnir eru skítlélegir eða bleyður og þora aldrei að koma með alvuru gagnrýni á við það sem Símon Cowell nokkur lætur uppúr sér
2. Mic’arnir hjá þeim eru ónýtir og þ.a.l. útsendingin í ruglinu og raddirnar hljóma falskar eins og lélegt karókí
allavega þá eins og fyrr sagði á ég ekki orð yfir þessu talentleysi í þættinum. Það er enginn þarna sem getur sungið af neinu ráði og þetta hljómar í besta falli eins cheesy karókí og í versta falli eins og ég í Singstar®. Ég er búinn að horfa á parta af þessu svona af og til og alltaf þegar ég sé einhvern syngja þá sest ég niður og bíð spenntur eftir að einhver hrauni yfir viðkomandi (eins og í idol þegar slíkt gerist) en nei nei, þá kemur eitthvað í þessa áttina “Vá ég bara skil ekki að þú/þið hafið ekki verið uppgötvuð áður!”. Ég ætla ekki einusinni að byrja á þessari furðulegu kellingu þarna í dómarasætinu… sagði einhver crystal meth?
Reyndar myndi ég segja að ef einhver hefur vott af talent þarna þá er það yngsta stelpan og færeyingurinn en það er samt engu skárra en söngvakeppni grunnskólanna þó þetta eigi að kallast keppni á landsvísu.
Þvílíkur léttir. Ég var að ljúka við að senda umsókn til DTU í Danmörku. Nú ræðst maður ekki á garðinn þar sem hann er lægstur en stefnt er á mastersgráðu í stærðfræði, nánar tiltekið M.Sc. in Mathematical Modelling and Computation.
Í hvað nýtist svona nám? Það nýtist í allt frá gerð spálíkana fyrir gjaldeyris- og hlutabréfamarkaði til rannsókna í geimvísindum, tölvusjón og tölvugrafík :). Svona er maður nú mikið nörd.
Af hverju Danmörk og af hverju DTU? Að sækja um nám í Danmörku er jafn einfalt og að sækja um skóla hérna heima, sem íslenskur ríkisborgari hefur maður nánast sömu réttindi og danskir ríkisborgarar, danska ríkið borgar námsgjöldin niður og ekki þarf að sækja um landvistarleyfi. Skólinn sjálfur er jafnframt mjög góður, rankaður #46 af 100 bestu tækni- og verkfræðiháskólum heims, þar sem MIT tórir auðvitað efst á lista:
World’s top 100 in technology
Rank
Institution
Country
Score
Citations
per paper
1
Massachusetts Institute of Technology
US
100.0
3.2
2
University of California, Berkeley
US
96.7
3.4
3
Indian Institutes of Technology
India
87.1
–
4
Imperial College London
UK
83.5
2.3
5
Stanford University
US
83.4
3.5
6
Cambridge University
UK
81.8
2.3
…
46
Technical University Denmark
Denmark
46.8
2.9
Það besta er að ef maður stendur sig vel stendur til boða að fara í enn meira framhaldsnám í einhverjum af þessum skólum fyrir lítinn sem engan pening, þar sé ég auðvitað californiu í hyllingum :). Annar góður kostur er hversu stutt og ódýrt er að fljúga til Danmerkur.
Hvenær færðu svar? Ég fæ svar í lok apríl………
Hvenær byrjarðu og hvað verðurðu lengi? Námið hefst í byrjun September og er um 2 ára nám að ræða.
Mun ég geta komið í heimsókn í fría gistingu? Alveg ábyggilega Amk ef þú ert á VIP listanum, ég ætla að leigja mér svona 60-80fm íbúð í köben og geri ráð fyrir að fá gesti af og til.
Enn rignir… og ég er ekki enn búinn að fá mér regnhlíf, auk þess fer hárdúið alveg í fokk í hvert skipti sem ég stíg út enda er ágætis rokrassgat hérna. Lestarferðin til og frá vinnunni var bara með venjulegu móti, ekkert merkileg og gekk vel fyrir sig. Ég sleppti ræktinni í þetta skiptið þegar ég kom uppá hótel eftir vinnu enda að drepast úr hasssperrum hér og þar í líkamanum eftir undanfarna daga. Höddi hringdi og baugs hópurinn átti pantað borð á skemmti/veitingastað að nafni Opium. Ég rölti þangað, enda bara í nágrenninu, Dean Street sem gengur suður af Oxford street. Staðurinn var nokkuð eins og ég hafði ímyndað mér útfrá nafninu “Opium”. Þetta var svona eins og háklassa indverskur vímuefnaafslöppunarsalur með svona fansí framandi innréttingum og lágum stólum. Mjög flottur staður að mínu mati, maturinn til fyrirmyndar og móhítóinn alveg delisjos :). Note to self: Drykkurinn þarna sem var í boði, Campavín með jarðaberjadrasli eða grenadine í botninum, búa svoleiðis til heima. Þetta var allt mjög skemmtilegt fólk líka sem við vorum með, og mjög blandað, 2 típískar breskar stelpur, 1 breskur samkynhneigður lögfræðingur, 1 hvít stelpa frá afríku sem hafði þó búið í London í 10 ár, og svo 4 íslendingar :). Ég skemmti mér allavega konunglega. Þegar heim var komið uppúr kl 23 ákvað ég að athuga hvað væri í sjónvarpinu og í flettingunum rakst ég auðvitað á eina af þessum hótelklámrásum sem hægt er að horfa á í 5 mínútur áður en hún læsist og biður um greiðslu. Ég verð að segja að mér fannst næstum eins og um einhvern húmor væri að ræða hjá starfsmönnum hótelsins. Konurnar í þessari “mynd” voru… ja við skulum segja óheppnar með útlit og komnar vel á aldur. Gæjarnir, “mótleikararnir”, voru engu betri og það fyndnasta af öllu var það að myndavélin er allan tímann bara á andlitinu á þessu fólki og í besta falli, og nú er ég ekki að ýkja, sér maður geirvörtu… og það á gaurunum! Það sést ekki neitt sem mögulega getur réttlætt það að þetta geti kallast klámmynd af einhverju leiti. To sums things up: Andlitsmyndir af ljótu fólki að gretta sig og stynja :D. Ég læt þessa fjarstýringu eiga sig from now on, labba bara í bíó í staðinn.
Örstutt London weather report: Nú rignir og rignir og blæs og blæs. Anywho, ég kom úr vinnunni, fór í ræktina, í sturtu og hitti svo Hödda, Óla og Sindra nokkurn Sindrason… hvað finnur maður ekki á wikipedia. Við tókum stutt pöbbarölt í Mayfair í London og enduðum á frönsku veitingahúsi þar sem við áttum pantað borð. Ég hef held ég aldrei borðað eins góða þriggja rétta máltíð. Í forrétt fékk ég mér grillaðan geitaost, nautasteik í aðalrétt og eitthvað franskt epla-thingy í eftirrétt. Rauðvínið var líka rosalega gott, Chile klikkar ekki :). Eftir matinn fórum við í stutta mojito drykkju á Sanderson hótelinu… þar sem ég var stoppaður í dyrunum og beðinn um að segja til aldurs :|. Ég skil ekki alveg af hverju því ég held að maður megi vera 18 ára til að fara þangað inn og 21 árs til að kaupa áfengi. Eins og áður hefur komið fram er hótelið mitt á svo þægilegum stað að ég gat gengið þetta fram og til baka, maps.google.co.uk kom auðvitað til bjargar þegar ég þurfti að finna staðsetninguna sem strákarnir gáfu mér upp, enda er ekki eins þægilegt að rata hérna og í t.d. New York.